سفر

نیم نگاهی به گذشته

الفبا
الفبا

آیا انسان و شیطان خصلت مشترک دارند؟

مجموعه : مذهبی و دینی
آیا انسان و شیطان خصلت مشترک دارند؟

آیا انسان و شیطان خصلت مشترک دارند؟

داستان از این جا شروع می شود که خداوند به شیطان فرمود: «در آن هنگام که به تو فرمان دادم چه چیز تو را مانع شد که سجده کنی؟!» گفت: «من از او بهترم! مرا از آتش آفریده ای و او را از گل »! ( سوره ص ، آیات 75-76) و تا به امروز ادامه دارد ….

 

سر بر خاک می گذاریم و در ظاهر در برابر خالق یکتایمان تواضع داریم اما در عمل دریغ از یک ذره تواضع و فروتنی ….

 

همه اش به قول معروف در حال بولف زدن هستیم …

 

در عمل فرعون وار و قارون وار زندگی می کنیم ، فقط ادعا داریم … با متد جدید همان حرف های شیطان را می زنیم و خود را از همه برتر می دانیم …

 

چرا فلانی برای فلان مراسم شخصاً من را دعوت نکرد … چرا فلانی جلو پای من بلند نشد … من که از فلانی بزرگترم و در جامعه وجهه ای دارم کوتاه بیام؟! محاله …

 

گویا فراموش کرده ایم که هیچ نیستیم … از آب جهنده گندیده ی بدبو به وجود آمده ایم (سوره سجده ، آیه 8) و وقتی هم که وقتش برسد لاشه و مرداری می شویم که همه از ما می ترسند و حتی حاضر نیستند بوی گندیده مان را یک روز که چه عرض کنم ، یک دقیقه تحمل کنند.

 

این من من کردن هایمان دارد بیچاره مان می کند؛ چه درباره دیگران و چه درباره خودمان …

 

این من بودم که تو را آدم کردم … من بودم که کار برایت درست کردم … من بودم که تو را رشد دادم … من بودم که به جایی رساندمت …

 

من خودم با توانایی خودم به این جا رسیده ام … من خودم با توانایی خودم با پول خودم با قدرت خودم با زیبایی خودم ….

 

همه ی زندگیمان پر شده از این من ها و من ها  و خود را تافته ی جدا دانستن …

 

دقیقاً همان حرف های مزدوران در گذشته و تاریخ را می زنیم ؛ قارون گفت: «قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلَى عِلْمٍ»(سوره زمر، آیه 49) ؛ من خودم بودم که با توانایی خودم توانستم به این نقطه برسم!

 

سرانجام من من کردن های قارون چه شد ؟!…. در اعماق زمین سرنگون شد.

 

یادمان نرود هرچه داریم و به هر جایی که رسیده ایم ، هر رشدی که داشته ایم همه از نعمت های خداوند است ؛ چرا این ها را از خودمان می دانیم ؟!!

 

سوار بر اسب به کنار نهری رسید هر چه سعی کرد اسب از آب رد نشد. بزرگی گفت : آب را گل آلود کن . اسب از آب رد شد . اسب تصویر خود را در آب می دید و حاضر نمی شد پا روی خودش بگذارد.

 

«ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلَى عِلْمٍ» (سوره زمر/ ۴۹)
این خداوند است که دهنده ی نعمت است ، ما هیچ کاره ایم ، خیال برمان داشته که این خودمان هستیم که توانسته ایم این نعمت ، این موقعیت و این فرصت را به دست آوریم …

 

و این درست مثل قارون است چنانچه به او اعتراض شد که این نعمت‌ ها را از خدا بدان ، سهم خودت را هم ببر ؛ اما آن را در راه خدا مصرف کن ، او در جواب گفت: «قالَ إِنَّما أُوتیتُهُ عَلی‏ عِلْمٍ عِنْدی» ؛ ( قارون) گفت: جز این نیست که این اموال از روی دانشی که در نزد من است. (سوره قصص/  آیه ۷۸)

 

این ویژگی را خیلی از ما آدم ها امروزه از شیطان به نوعی ارث برده ایم البته با ورژن جدیدش …

 

خودم به دستش آوردم ، هنر خودم بود؛ این ها خطاهای بزرگی هستند که متأسفانه دچارش شده ایم ؛ غرّه شدن به خود.

 

فرصت این ماه را برای پاک کردن خطاهایمان غنیمت شماریم … اگر می خواهیم به خدا نزدیک شویم ، گام اول پا گذاشتن بر روی خود و رهایی از این غرور و منیّت ها است …

زیبایی و تناسب اندام


بینی
گونه
آرایشی
زنان
کرم چربی سوز
قطره زاندروکس
سفر
نوترینو

جدیدترین مطالب

پربیننده ترین مطالب

مجله خبری

نکته های ریز و اصول درست کردن جوجه کباب آموزش درست کردن شیرینی کره ای پنج طعم آموزش ترشی لذیذ بادمجان شکم پر آموزش درست کردن اسموتی انبه مناسب برای لاغری آموزش ساده تهیه و طبخ آبگوشت رژیمی طرز درست کردن فراستینگ در 10 دقیقه طرز درست کردن اصولی رولت کیک روش درست کردن رست بیف مکزیکی آموزش طرز پخت مرغ شکم پر آموزش درست کردن اکبر جوجه با رب انار ماده های غذایی نشاط آور آموزش درست کردن کاکائو گردویی