بزرگترین ستاره جهان چه نام دارد و چند برابر خورشید است؟

بزرگترین ستاره جهان از نظر شعاع، بر پایه برآوردهای رایج، استیفنسون ۲-۱۸ یا Stephenson 2-18 است. این ستاره یک ابر غول سرخ است و شعاع آن را حدود ۲٬۱۵۰ برابر شعاع خورشید تخمین می زنند؛ اندازه ای که اگر جای خورشید قرار می گرفت، تا حوالی مدار زحل امتداد پیدا می کرد.

البته این عنوان کاملاً قطعی نیست. فاصله زیاد، غبار میان ستاره ای و تغییرات طبیعی ابر غول های سرخ باعث می شود اندازه گیری شعاع آن ها با خطا و بازنگری همراه باشد.

• نام بزرگترین ستاره جهان: استیفنسون ۲-۱۸.
• نوع ستاره: ابر غول سرخ.
• شعاع تخمینی: حدود ۲٬۱۵۰ برابر شعاع خورشید.
• قطر احتمالی: نزدیک به ۳ میلیارد کیلومتر.
• این ستاره بزرگترین از نظر شعاع است، نه لزوماً پرجرم ترین ستاره جهان.

اسم بزرگترین ستاره جهان به فارسی

اسم بزرگترین ستاره جهان به فارسی استیفنسون ۲-۱۸ نوشته می شود. نام انگلیسی آن Stephenson 2-18 است و به خوشه ستاره ای Stephenson 2 ارتباط دارد؛ ناحیه ای در کهکشان راه شیری که تعداد زیادی ستاره پرنور و پرجرم در آن دیده می شوند.

استیفنسون ۲-۱۸ در گروه ابر غول های سرخ قرار می گیرد. ابر غول سرخ مرحله ای از زندگی بعضی ستاره های بزرگ است که در آن، لایه های بیرونی ستاره منبسط می شوند. سطح این ستاره ها نسبت به خورشید خنک تر است، اما به علت وسعت بسیار زیادشان، تابندگی بالایی دارند.

در برخی مطالب قدیمی تر، نام UY Scuti به عنوان بزرگترین ستاره جهان دیده می شود. UY Scuti همچنان یکی از بزرگترین ابر غول های سرخ شناخته شده است، اما برآوردهای جدیدتر معمولاً شعاع استیفنسون ۲-۱۸ را بیشتر از آن نشان می دهند.

بزرگترین ستاره جهان چند برابر خورشید است

شعاع استیفنسون ۲-۱۸ حدود ۲٬۱۵۰ برابر خورشید برآورد می شود. شعاع خورشید تقریباً ۶۹۵٬۷۰۰ کیلومتر است؛ بنابراین شعاع این ابر غول سرخ می تواند نزدیک به ۱٫۵ میلیارد کیلومتر باشد.

قطر خورشید حدود ۱٫۴ میلیون کیلومتر است، در حالی که قطر تخمینی استیفنسون ۲-۱۸ به حدود ۳ میلیارد کیلومتر می رسد. نور که با سرعت حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت می کند، برای عبور از قطر خورشید کمتر از ۵ ثانیه زمان می خواهد؛ عبور از قطر این ستاره غول آسا نزدیک به ۲ ساعت و ۴۵ دقیقه طول می کشد.

عدد ۲٬۱۵۰ یک برآورد است، نه اندازه ای که با خط کش اندازه گیری شده باشد. اخترشناسان با بررسی فاصله، دمای سطح، تابندگی و طیف نور ستاره، شعاع آن را محاسبه می کنند. هر اصلاح در این داده ها می تواند رتبه بندی بزرگترین ستاره ها را تغییر دهد.

مقایسه خورشید با بزرگترین ستاره کشف شده

اگر استیفنسون ۲-۱۸ را به جای خورشید در مرکز منظومه شمسی بگذاریم، سیاره های درونی یعنی عطارد، زهره، زمین و مریخ درون آن قرار می گیرند. مدار مشتری نیز درون لایه های بیرونی این ستاره جای می گیرد.

شعاع برآوردی این ستاره تقریباً برابر ۱۰ واحد نجومی است. یک واحد نجومی، فاصله متوسط زمین تا خورشید، یعنی نزدیک به ۱۵۰ میلیون کیلومتر است. زحل در فاصله متوسط ۹٫۵ واحد نجومی از خورشید می چرخد؛ به همین دلیل مرز استیفنسون ۲-۱۸ در این مقایسه به حوالی مدار زحل می رسد.

• عطارد در فاصله ۰٫۴ واحد نجومی قرار دارد و کاملاً درون ستاره می بود.
• زمین در فاصله ۱ واحد نجومی قرار دارد و درون لایه های ستاره از بین می رفت.
• مریخ با فاصله ۱٫۵ واحد نجومی نیز درون ستاره قرار می گرفت.
• مشتری در فاصله متوسط ۵٫۲ واحد نجومی درون گستره این ابر غول سرخ بود.
• زحل با فاصله متوسط ۹٫۵ واحد نجومی، نزدیک لبه بیرونی ستاره قرار می گرفت.
• اورانوس با فاصله ۱۹٫۲ واحد نجومی، بیرون از آن باقی می ماند.

مقایسه اندازه به این معنا نیست که چنین ستاره ای می توانست شرایط مناسبی برای منظومه شمسی ایجاد کند. استیفنسون ۲-۱۸ ستاره ای در مرحله ای ناپایدار از تکامل خود است و بادهای ستاره ای نیرومند و لایه های بیرونی گسترده ای دارد.

بزرگترین ستاره کهکشان راه شیری

استیفنسون ۲-۱۸ در کهکشان راه شیری قرار دارد و به همین علت، در فهرست نامزدهای بزرگترین ستاره کهکشان راه شیری جای می گیرد. فاصله دقیق آن هنوز محل بررسی است، اما معمولاً آن را در فاصله ای حدود چند ده هزار سال نوری از زمین در نظر می گیرند.

این ستاره تنها نامزد بزرگ در راه شیری نیست. UY Scuti و VY Canis Majoris نیز از ابر غول های سرخ بسیار بزرگ کهکشان ما هستند. برخی ستاره های خارج از راه شیری، مانند WOH G64 در ابر ماژلانی بزرگ، نیز شعاعی قابل مقایسه دارند.

بزرگترین ستاره از نظر شعاع الزاماً پرجرم ترین ستاره نیست. ستاره هایی مانند R136a1 جرم بسیار بیشتری نسبت به خورشید دارند، اما به اندازه استیفنسون ۲-۱۸ منبسط نشده اند. دلیل این تفاوت، دما، تراکم و مرحله تکاملی متفاوت ستاره ها است.

عکس بزرگترین ستاره جهان

عکس بزرگترین ستاره جهان معمولاً به شکل تصویرسازی، مدل مقایسه ای یا داده فروسرخ منتشر می شود. استیفنسون ۲-۱۸ آن قدر دور است که تلسکوپ ها نمی توانند تصویری با جزئیات سطحی مانند عکس های خورشید از آن ثبت کنند.

بخش بزرگی از تصویری که در سایت ها با عنوان «عکس استیفنسون ۲-۱۸» دیده می شود، بازسازی هنری است. این تصویرها برای نمایش رنگ، اندازه و مقایسه آن با خورشید یا سیاره ها ساخته می شوند و نباید آن ها را عکس مستقیم از سطح ستاره دانست.

اخترشناسان برای بررسی چنین ستاره ای بیشتر به نور فروسرخ، طیف نور و اندازه گیری تابندگی تکیه می کنند. غبار فراوان میان زمین و این ناحیه از کهکشان، نور مرئی را تضعیف می کند؛ ولی ابزارهای فروسرخ می توانند اطلاعات بهتری از ستاره عبور دهند.

هنگام دیدن تصاویر مقایسه ای، به توضیح زیر عکس دقت کنید. اگر تصویر «مقیاس فرضی» باشد، هدفش فقط نشان دادن نسبت اندازه هاست؛ اگر «داده رصدی» باشد، معمولاً نمایی نقطه ای یا کم جزئیات از ستاره و محیط اطراف آن ارائه می دهد.

جمع بندی

بزرگترین ستاره جهان استیفنسون ۲-۱۸ است؛ ابر غولی سرخ که شعاع آن را نزدیک به ۲٬۱۵۰ برابر خورشید تخمین می زنند. قطر تقریبی آن نزدیک ۳ میلیارد کیلومتر است و اگر جای خورشید قرار می گرفت، تا حوالی مدار زحل گسترش پیدا می کرد.

برای برداشت درست از این رکورد، باید به تخمینی بودن عددها توجه کرد. ستاره هایی مانند UY Scuti، VY Canis Majoris و WOH G64 نیز بسیار بزرگ اند و داده های تازه ممکن است جایگاه آن ها را در آینده تغییر دهد.