متن سوره صافات بدون ترجمه با خط درشت

سوره صافات یکی از مبارکترین و پراهمیتترین سورههای قرآن کریم است که شیعیان و مسلمانان خواندن آن را بهویژه در روزهای جمعه و مجالس ختم قرآن برای برآورده شدن حاجات و دفع شرور بسیار توصیه کردهاند. فضیلتها و برکات ارزشمند این سوره مبارکه در روایات گوناگون از معصومین (ع) و کتابهای معتبر روایی نقل شده و خواندن مداوم آن سبب گشایش در امور و نزول رحمت الهی میگردد. در ادامه متن سوره صافات با خط درشت و بدون ترجمه برای بهرهمندی شما عزیزان تهیه و گردآوری شده است.
متن سوره صافات بدون ترجمه
سوره صافات با خط درشت و خوانا سبب آسانتر شدن قرائت آن در مجالس و قرائتهای روزانه میشود. این سوره مبارکه که سی و هفتمین سوره قرآن کریم است، دارای ۱۸۲ آیه بوده و توحید، معاد، سرگذشت پیامبران الهی و توصیف فرشتگان را به زیبایی به تصویر میکشد. مومنان برای طلب حاجت، رفع گرفتاریها، افزایش رزق و روزی و امان یافتن از بلاها به آیات نورانی این سوره متوسل میشوند و با تلاوت آن دلهای خود را به نور معرفت الهی روشن میسازند. متن عربی سوره صافات با خط درشت در ادامه این بخش برای قرائت شما تنظیم و آماده شده است:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ﴿١﴾
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ﴿٢﴾
فَالتَّالِیَاتِ ذِکْرًا ﴿٣﴾
إِنَّ إِلَهَکُمْ لَوَاحِدٌ ﴿٤﴾
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿٥﴾
إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِزِینَةٍ الْکَوَاکِبِ ﴿٦﴾
وَحِفْظًا مِنْ کُلِّ شَیْطَانٍ مَارِدٍ ﴿٧﴾
لا یَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلإ الأعْلَى وَیُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جَانِبٍ ﴿٨﴾
دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿٩﴾
إِلا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿١٠﴾
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِینٍ لازِبٍ ﴿١١﴾
بَلْ عَجِبْتَ وَیَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾
وَإِذَا ذُکِّرُوا لا یَذْکُرُونَ ﴿١٣﴾
وَإِذَا رَأَوْا آیَةً یَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾
وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلا سِحْرٌ مُبِینٌ ﴿١٥﴾
أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾
أَوَآبَاؤُنَا الأوَّلُونَ ﴿١٧﴾
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ﴿١٨﴾
فَإِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ یَنْظُرُونَ ﴿١٩﴾
وَقَالُوا یَا وَیْلَنَا هَذَا یَوْمُ الدِّینِ ﴿٢٠﴾
هَذَا یَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ ﴿٢١﴾
احْشُرُوا الَّذِینَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا کَانُوا یَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِیمِ ﴿٢٣﴾
وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ ﴿٢٤﴾
مَا لَکُمْ لا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾
بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ ﴿٢٧﴾
قَالُوا إِنَّکُمْ کُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْیَمِینِ ﴿٢٨﴾
قَالُوا بَلْ لَمْ تَکُونُوا مُؤْمِنِینَ ﴿٢٩﴾
وَمَا کَانَ لَنَا عَلَیْکُمْ مِنْ سُلْطَانٍ بَلْ کُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِینَ ﴿٣٠﴾
فَحَقَّ عَلَیْنَا قَوْلُ رَبِّنَا إِنَّا لَذَائِقُونَ ﴿٣١﴾
فَأَغْوَیْنَاکُمْ إِنَّا کُنَّا غَاوِینَ ﴿٣٢﴾
فَإِنَّهُمْ یَوْمَئِذٍ فِی الْعَذَابِ مُشْتَرِکُونَ ﴿٣٣﴾
إِنَّا کَذَلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِینَ ﴿٣٤﴾
إِنَّهُمْ کَانُوا إِذَا قِیلَ لَهُمْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ یَسْتَکْبِرُونَ ﴿٣٥﴾
وَیَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِکُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ ﴿٣٦﴾
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِینَ ﴿٣٧﴾
إِنَّکُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الألِیمِ ﴿٣٨﴾
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلا مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾
إِلا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿٤٠﴾
أُولَئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ﴿٤١﴾
فَوَاکِهُ وَهُمْ مُکْرَمُونَ ﴿٤٢﴾
فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿٤٣﴾
عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِینَ ﴿٤٤﴾
یُطَافُ عَلَیْهِمْ بِکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ ﴿٤٥﴾
بَیْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِینَ ﴿٤٦﴾
لا فِیهَا غَوْلٌ وَلا هُمْ عَنْهَا یُنْزَفُونَ ﴿٤٧﴾
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِینٌ ﴿٤٨﴾
کَأَنَّهُنَّ بَیْضٌ مَکْنُونٌ ﴿٤٩﴾
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ ﴿٥٠﴾
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّی کَانَ لِی قَرِینٌ ﴿٥١﴾
یَقُولُ أَئِنَّکَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِینَ ﴿٥٢﴾
أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِینُونَ ﴿٥٣﴾
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِی سَوَاءِ الْجَحِیمِ ﴿٥٥﴾
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ کِدْتَ لَتُرْدِینِ ﴿٥٦﴾
وَلَوْلا نِعْمَةُ رَبِّی لَکُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِینَ ﴿٥٧﴾
أَفَمَا نَحْنُ بِمَیِّتِینَ ﴿٥٨﴾
إِلا مَوْتَتَنَا الأولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ ﴿٥٩﴾
إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿٦٠﴾
لِمِثْلِ هَذَا فَلْیَعْمَلِ الْعَامِلُونَ ﴿٦١﴾
أَذَلِکَ خَیْرٌ نُزُلا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِینَ ﴿٦٣﴾
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ الْجَحِیمِ ﴿٦٤﴾
طَلْعُهَا کَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّیَاطِینِ ﴿٦٥﴾
فَإِنَّهُمْ لآکِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٦٦﴾
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَیْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِیمٍ ﴿٦٧﴾
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لإلَى الْجَحِیمِ ﴿٦٨﴾
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّینَ ﴿٦٩﴾
فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ یُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَکْثَرُ الأوَّلِینَ ﴿٧١﴾
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِیهِمْ مُنْذِرِینَ ﴿٧٢﴾
فَانْظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِینَ ﴿٧٣﴾
إِلا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿٧٤﴾
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِیبُونَ ﴿٧٥﴾
وَنَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ ﴿٧٦﴾
وَجَعَلْنَا ذُرِّیَّتَهُ هُمُ الْبَاقِینَ ﴿٧٧﴾
وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الآخِرِینَ ﴿٧٨﴾
سَلامٌ عَلَى نُوحٍ فِی الْعَالَمِینَ ﴿٧٩﴾
إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿٨٠﴾
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿٨١﴾
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الآخَرِینَ ﴿٨٢﴾
وَإِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لإبْرَاهِیمَ ﴿٨٣﴾
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ ﴿٨٤﴾
إِذْ قَالَ لأبِیهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾
أَئِفْکًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِیدُونَ ﴿٨٦﴾
فَمَا ظَنُّکُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٧﴾
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ ﴿٨٨﴾
فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ ﴿٨٩﴾
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِینَ ﴿٩٠﴾
فَرَاغَ إِلَى آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلا تَأْکُلُونَ ﴿٩١﴾
مَا لَکُمْ لا تَنْطِقُونَ ﴿٩٢﴾
فَرَاغَ عَلَیْهِمْ ضَرْبًا بِالْیَمِینِ ﴿٩٣﴾
فَأَقْبَلُوا إِلَیْهِ یَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾
وَاللَّهُ خَلَقَکُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْیَانًا فَأَلْقُوهُ فِی الْجَحِیمِ ﴿٩٧﴾
فَأَرَادُوا بِهِ کَیْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الأسْفَلِینَ ﴿٩٨﴾
وَقَالَ إِنِّی ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّی سَیَهْدِینِ ﴿٩٩﴾
رَبِّ هَبْ لِی مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿١٠٠﴾
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلامٍ حَلِیمٍ ﴿١٠١﴾
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ قَالَ یَا بُنَیَّ إِنِّی أَرَى فِی الْمَنَامِ أَنِّی أَذْبَحُکَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ یَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِی إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِینَ ﴿١٠٢﴾
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِینِ ﴿١٠٣﴾
وَنَادَیْنَاهُ أَنْ یَا إِبْرَاهِیمُ ﴿١٠٤﴾
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْیَا إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿١٠٥﴾
إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِینُ ﴿١٠٦﴾
وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ ﴿١٠٧﴾
وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الآخِرِینَ ﴿١٠٨﴾
سَلامٌ عَلَى إِبْرَاهِیمَ ﴿١٠٩﴾
کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿١١٠﴾
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿١١١﴾
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِیًّا مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿١١٢﴾
وَبَارَکْنَا عَلَیْهِ وَعَلَى إِسْحَاقَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِینٌ ﴿١١٣﴾
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿١١٤﴾
وَنَجَّیْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ ﴿١١٥﴾
وَنَصَرْنَاهُمْ فَکَانُوا هُمُ الْغَالِبِینَ ﴿١١٦﴾
وَآتَیْنَاهُمَا الْکِتَابَ الْمُسْتَبِینَ ﴿١١٧﴾
وَهَدَیْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ ﴿١١٨﴾
وَتَرَکْنَا عَلَیْهِمَا فِی الآخِرِینَ ﴿١١٩﴾
سَلامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿١٢٠﴾
إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿١٢١﴾
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿١٢٢﴾
وَإِنَّ إِلْیَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿١٢٣﴾
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾
أَتَدْعُونَ بَعْلا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِینَ ﴿١٢٥﴾
اللَّهَ رَبَّکُمْ وَرَبَّ آبَائِکُمُ الأوَّلِینَ ﴿١٢٦﴾
فَکَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾
إِلا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿١٢٨﴾
وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الآخِرِینَ ﴿١٢٩﴾
سَلامٌ عَلَى إِلْ یَاسِینَ ﴿١٣٠﴾
إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿١٣١﴾
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿١٣٢﴾
وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿١٣٣﴾
إِذْ نَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِینَ ﴿١٣٤﴾
إِلا عَجُوزًا فِی الْغَابِرِینَ ﴿١٣٥﴾
ثُمَّ دَمَّرْنَا الآخَرِینَ ﴿١٣٦﴾
وَإِنَّکُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَیْهِمْ مُصْبِحِینَ ﴿١٣٧﴾
وَبِاللَّیْلِ أَفَلا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾
وَإِنَّ یُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿١٣٩﴾
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾
فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ ﴿١٤١﴾
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِیمٌ ﴿١٤٢﴾
فَلَوْلا أَنَّهُ کَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ ﴿١٤٣﴾
لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلَى یَوْمِ یُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِیمٌ ﴿١٤٥﴾
وَأَنْبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَةً مِنْ یَقْطِینٍ ﴿١٤٦﴾
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ یَزِیدُونَ ﴿١٤٧﴾
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِینٍ ﴿١٤٨﴾
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّکَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِکَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ﴿١٥٠﴾
أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْکِهِمْ لَیَقُولُونَ ﴿١٥١﴾
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ ﴿١٥٢﴾
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِینَ ﴿١٥٣﴾
مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ﴿١٥٤﴾
أَفَلا تَذَکَّرُونَ ﴿١٥٥﴾
أَمْ لَکُمْ سُلْطَانٌ مُبِینٌ ﴿١٥٦﴾
فَأْتُوا بِکِتَابِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿١٥٧﴾
وَجَعَلُوا بَیْنَهُ وَبَیْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾
إِلا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿١٦٠﴾
فَإِنَّکُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾
مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ بِفَاتِنِینَ ﴿١٦٢﴾
إِلا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِیمِ ﴿١٦٣﴾
وَمَا مِنَّا إِلا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ ﴿١٦٤﴾
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ﴿١٦٥﴾
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾
وَإِنْ کَانُوا لَیَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِکْرًا مِنَ الأوَّلِینَ ﴿١٦٨﴾
لَکُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿١٦٩﴾
فَکَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾
وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ ﴿١٧١﴾
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ ﴿١٧٢﴾
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ﴿١٧٣﴾
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ ﴿١٧٤﴾
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾
أَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِینَ ﴿١٧٧﴾
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ ﴿١٧٨﴾
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾
سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾
وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ ﴿١٨١﴾
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿١٨٢﴾
***
قرائت سوره مبارکه «صافات» در روایات اسلامی آثار، برکات و خواص معنوی و مادی فراوانی دارد. مهمترین برکات خواندن سوره صافات برای چی خوبه عبارتند از:
- حفظ از بلاها و وسعت روزی: طبق روایتی از امام صادق (ع)، هر کس سوره صافات را در روزهای جمعه بخواند، از هر گزند و بلایی در دنیا در امان مانده، روزی او فراوان میشود و مال و فرزندانش از شر شیاطین و حاکمان ستمگر محفوظ میمانند.
- اجابت دعا: پیامبر اکرم (ص) فرمودند هر کس دو سوره «یس» و «صافات» را در روز جمعه بخواند و سپس دست به دعا بردارد، خداوند خواسته او را برآورده میسازد.
- دفع شیاطین و شرک: قرائت این سوره موجب دور شدن جنیان و شیاطین از انسان، پاک شدن از شرک و دریافت حسنات فراوان میشود.
- آسان شدن جان دادن (محتضر): خواندن سوره صافات بر بالین مؤمنی که سختیِ جان دادن دارد، باعث راحتی و سرعت در عبور از آن حالت میشود.
- رسیدن به عزّت و مقام: در کتاب مکارمالاخلاق آمده است که قرائت این سوره برای دستیابی به جاه، مقام و شرف در دنیا و آخرت بسیار مؤثر است.
- ایجاد آرامش و تسکین دردهای جسمی: شستن بدن با آبی که سوره صافات در آن نوشته یا خوانده شده، برای رفع اضطراب، ترس و تسکین دردهای بدن سفارش شده است.
خواص سه آیه آخر سوره صافات:
قرائت سه آیه پایانی سوره صافات (آیات ۱۸۰ تا ۱۸۲) که شامل «سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ * وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» است، فضائل و خواص ویژهای در روایات اسلامی دارد:
- دریافت پاداش کامل در قیامت: از پیامبر اکرم (ص) و امیرالمؤمنین (ع) نقل شده است که هر کس بخواهد روز قیامت پاداش خود را با پیمانه و مکیال کامل (أَوْفَى) دریافت کند، در پایان هر مجلس یا پس از اتمام نماز، این سه آیه را قرائت کند.
- کفاره مجالس: خواندن این آیات در انتهای نشستها و مجالس، به عنوان کفاره گناهان و لغزشهای آن جمع محسوب شده و موجب پاکی نیات میشود.
- تسبیح، سلام و حمد: این سه آیه شامل منزه دانستن پروردگار از توصیفات ناپدیدار، درود بر تمامی پیامبران الهی و شکرگزاری عمومی از خداوند است که جامعترین مفهوم ثنا و نیایش را داراست.
توصیه شده است سه آیه آخر سوره صافات را به عنوان ذکر پایانی تعقیبات نمازهای روزانه و همچنین هنگام برپاشدن از جلسات ذکر و گفتوگو قرائت کنید.





