چرا هر سال به نام یک حیوان نامگذاری میشود

نامگذاری سال ها بر اساس حیوانات صورت می گیرد. اما اینکه چرا هر سال به نام یک حیوان نامگذاری میشود را در این مقاله پاسخ خواهیم داد! ممکن است این پرسش برای برخی پیش بیاید که اصلا تعیین حیوان سال چه مبنایی دارد و چرا هنوز هم مورد توجه مردم است. پاسخ این است که این تقویم، هرچند ریشه در باورهای اسطوره ای دارد، اما نقش فرهنگی و روانی مهمی دارد. در واقع، مردم با نسبت دادن ویژگی های نمادین به هر سال، احساس معنا و جهت گیری بیشتری نسبت به زمان پیدا می کنند.

از دیدگاه روان شناسی اجتماعی، نامگذاری سالها به نام حیوانات می تواند باعث افزایش امید، انگیزه و نشاط در جامعه شود. وقتی مردم به طور مثال سال جدید را سال اسب می دانند، ناخودآگاه در ذهن خود احساس حرکت، رشد و پویایی را تداعی می کنند. به همین دلیل، حتی در دنیای مدرن که علم و منطق جایگاه اصلی را دارد، این نمادها هنوز زنده و محبوب اند.

چگونه حیوان سال را انتخاب میکنند

سیستم دوازده حیوانی فقط در چین وجود ندارد. در بسیاری از تمدن های آسیایی از جمله مغولستان، کره، ژاپن، تبت و حتی ایران باستان نیز ردپای آن دیده می شود. باور بر این است که هر حیوان در چرخه طبیعت، انرژی خاصی را به سال منتقل می کند.

در چین باستان، امپراتور جید (یکی از خدایان اساطیری) مسابقه ای برگزار کرد تا دوازده حیوان را انتخاب کند. حیواناتی که زودتر به مقصد رسیدند، به ترتیب وارد چرخه شدند. اسب به دلیل سرعت و پشتکارش در رتبه هفتم قرار گرفت. از آن زمان تا امروز، این چرخه ادامه دارد و هر ۶۰ سال (۱۲ حیوان × ۵ عنصر) یک چرخه کامل به پایان می رسد.

دوازده حیوان سال به ترتیب

در طالع بینی چینی، یک چرخه دوازده ساله وجود دارد که به هر سال یکی از دوازده حیوان زیر نسبت داده می شود:

۱. موش
۲. گاو
۳. ببر
۴. خرگوش (یا گربه در گاهی متون)
۵. اژدها
۶. مار
۷. اسب
۸. بز (گوسفند)
۹. میمون
۱۰. خروس
۱۱. سگ
۱۲. خوک

کلام پایانی

یکی از باورهایی که در فرهنگ ایرانی و بسیاری از فرهنگ های دیگر رایج است، نسبت دادن نام یک حیوان به هرسال تقویم است. این مفهوم بیشتر از طالع بینی چینی وارد فرهنگ عامه ما شده است. در این نگاه، هر سال به یکی از دوازده حیوان نسبت داده می شود و افراد معتقدند که ویژگی های آن حیوان بر ویژگی ها، سرنوشت و طالع سال تأثیر می گذارد. با این حال، مهم است بدانیم که:

1. نامگذاری سالها به نام حیوانات ریشه در فرهنگ چینی دارد و در ایران با تلفیقات فرهنگی تطبیق داده شده است.
2. در فرهنگ کهن ایرانی چنین چیزی وجود نداشته است و بسیاری از کارشناسان آن را چیزی وارداتی و نمادین می دانند.
3. اگرچه هنوز بسیاری از مردم به آن اعتقاد دارند، باید از نگاه منتقدانه هم به آن نگریست.